دانشنامه جامع مجازی ویکی مهدویت

«مأمول» به معنای «مورد امید و آرزو»، از جمله القاب شریف و پرمعنای حضرت ولی عصر(عج) است که در روایات متقدم و منابع حدیثی شیعه، بارها بدان اشاره شده است. این لقب، نه تنها یک عنوان توصیفی، بلکه ترسیم‌کننده‌ی عمیق‌ترین باور منتظران است؛ چرا که امام زمان(عج‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) به عنوان کانون همه‌ی امیدها و آرزوهای بشریت معرفی می‌شود و تمامی راه‌های نجات، به وجود مقدس او ختم می‌گردد.«مأْمُول» از ریشه‌ی «أَمَلَ»گرفته شده است؛ ریشه‌ای که در ژرفای خود، معنای امید و آرزو را نهفته دارد. در زبان عربی، وقتی می‌گویند «أَمَلْتُهُ آمُلُهُ»، یعنی به او دل بستم و امید بر او نهادم. واژه‌ی «مأمول» که در این مقام، اسم مفعول است، جز این معنا را نمی‌رساند که او «مورد امید و آرزوی همگان» است.ر منابع روایی متقدم، همچون کتب معتبر حدیثی شیعه، و نیز در زیارات مأثوره‌ ...

شهر لد از جمله شهرهایی قدیمی است که در صدر اسلام مردمان آن به اسلام گرایش پیدا کردند. در برخی روایات مهدوی قتل دجال در این شهر رخ خواهد داد.نام شهری در فلسطین اشغالی است. در گذشته آن را جزو منطقه شام دانسته اند. نخستين واقعه برخورد مسلمانان با روميان در زمان خلافت خلیفه اول در سرزمين فلسطين بود و فرماندهى سپاه را عمرو بن عاص بر عهده داشت. سپس وی غزه را فتح كرد، و پس از آن سبسطيه و نابلس را گشود و بر مردم آن دیار جزیه مقرر کرد، آنگاه شهر لد و نواحى آن را فتح كرد.ین شهر طبق مستندات تاریخی قبل از اشغال فلسطین توسط رژیم اشغالگر قدس، از لحاظ قومیتی و جمعیتی با اکثریت اعراب مسلمان بوده است ولی با اشغال سرزمین فلسطین و با سیاست تغییر قومیتی این رژیم و اخراج ساکنان اصلی آن از سرزمین مادری شان در حال حاضر در دست اکثریت یهودیان قرار دارد. شهر «لد» از ا ...

يكي از مباحث مهم و كليدي ـ كه جامعه شيعه را از ديگر فرقه هاي اسلامي ممتاز مي‌كند ـ بحث «امامت» است. از نظر اعتقادي مباحث امامت ـ چه امامت عامه (مباحث كلي) و چه امامت خاصه (مربوط به يك امام خاص) ـ جايگاه بلندي دارد. بدين جهت دانشمندان و متكلمان در اثبات امامت ائمه(علیهم السلام) در طول تاريخ كوشش هاي فراواني كرده اند، و در اين راستا از دو روش عقلي و نقلي (قرآن و روايات) بهره گرفته‌اند. در روش عقلی ، یکی از براهین اثبات امامت قاعده لطف است. این قاعده دارای اقسامی است. در این نوشتار تنها به قاعده لطف محصل اشاره می شود.لطف در لغت يعنى مجرد ارفاق، احسان، مهربانى، اكرام و شفقت‌؛ اما هيچ‌يك از دانشمندان كلام، لطف را در اين معانى براى خداوند، واجب‌ نشمرده‌اند.ر اصطلاح متكلّمان، لطف به نعمات، خيرات، مصالح و گاه، بلايا و آلامى گفته مى‌شود كه براى كمال مع ...